Een tweede naaiprojectje af!
Bijpassend bij mijn schort:
Het was een hels werkje en zeker zo vroeg in mijn naaicarrière maar ik ben wel tevreden over het eindresultaat. Al ben ik niet zeker of ze wel zo goed bestand zijn tegen de warmte als ze zouden moeten zijn…
Ik maak mij klaar…
… voor het stoffenspectakel.
- dagje thuis (gelukkig is het een feestdag, want mijn verlof is op)
- lijstje van stofjes die ik nodig zal hebben voor de les
- andere naaiplannen in het achterhoofd
- focus op snel en efficiënt kiezen
Start!
Broodjes bakken
Mijn tweede brood is ook een feit. En het is gelukt ook! Nu is het natuurlijk niet zo moeilijk om een brood te bakken met zo’n machine, maar toch… De verhoudingen moeten juist zijn, anders krijg je ofwel te plat brood, of te droog, of te nat, … Daarom waag ik mij nog niet aan experimenteren, maar weeg ik mooi de hoeveelheden af. Ik durf er niet bij te vertellen dat ik om de tien minuten door dat raampje zit te turen, mij afvragend waarom dat deeg zoveel langs één kant ligt, daarna weer afvragend waarom het deeg niet omhoog komt en vervolgens bedenkend dat het toch nog een bleekscheet is… 3u39 later heb ik een pracht van een brood!
Gisteren maakte ik een lichtbruin chocoladebrood - maar mijn rozijnenbrood is volgens hetzelfde recept gemaakt.
Benodigdheden
360 mL water
20 g boter
8 g zout
600 g lichtbruine bloem
8 g droge gist
75 g bakvaste chocoladedruppels of 100 g rozijnen (wat in water geweekt)
Werkwijze
Alles in bovenstaande volgorde in de bakvorm doen, chocoladedruppels en rozijnen uitgezonderd.
Broodmachine op gewenste menu zetten (bij mij is het menu 2, maar daar zijn jullie natuurlijk niets mee)
Bij de biep de chocoladedruppels of geweekte rozijnen toevoegen
Klaar!
Als jullie nog lekkere broodrecepten hebben voor de broodmachine –> Graag!!!
Ik schreef mij in…
… bij Tess’ Secret Santa! En ik zie het volledig zitten: een beetje geheimdoenerij, een andere blogger verrassen met een geschenkje, zelf verrast worden door nog een andere blogger, … Klinkt allemaal heerlijk!
Maar dan slaat de paniek toe! Wat kan ik kopen? Zou ik iets maken? Zijn mijn naaikunsten al genoeg om iets moois te composeren? Hoe zou die persoon zijn? Misschien toch de blog verder opvolgen of er misschien een hier-wacht-ik-al-heel-mijn-leven-op-lijstje op de proppen komt?
Lap, waar ben ik toch aan begonnen???
Met enige trots toon ik u…
Mijn allereerste creatie: een keukenschort!
Ok, het is niet het elegantste wat ik kon maken. De steken zijn ook niet altijd heel precies en recht. De stof is ook niet wat ik zou willen. Maar voor een eerste stuk, kan het er allemaal wel door…
Op naar het tweede stuk: een tas. Benieuwd wat dat gaat geven!
Dienen award toch niet?
Jawel dus…
Bedankt Moeferkoe voor den award! Wat een geluk dat ze niet gezien heeft hoe mijn moestuin er momenteel verwaarloosd bijligt, of ik had de eervolle vermelding op mijn buik mogen schrijven.
Het heeft mij bloed, zweet en tranen gekost om 10 weetjes te verzinnen, maar bij deze is het dan toch gelukt:
- Lienke is – zoals jullie wellicht allemaal vermoedden - niet mijn echte naam, maar het koosnaampje dat mijn ma altijd aan mij gaf/geeft.
- Ik heb mij de laatste maanden suf gezocht naar een bruine leren jas. Ik heb er verscheidene aangehad, ben zelfs helemaal tot in wortegem-petegem gereden, helaas zonder resultaat! Dit weekend eindelijk eentje gevonden – welliswaar niet volledig mijn maat, maar das er niet aan te zien – en elke keer ik die jas aanheb, voel ik mij ongeloofelijke goed in mijn vel!
- Als kind ging ik elke week paardrijden. Ik deed dat zeer graag en nog altijd zou ik dat wel weer willen oprakelen. Het ding was dat ik altijd vreselijke koppijn had als ik van mijn paard stapte. Daarom heb ik die hobby uiteindelijk maar opgegeven…
- Ik moet al brillen van mijn 16 jaar. Het begon om naar bord en tv te kijken. Rond mijn 18e moest ik – om goed te zijn – mijn bril doordragen en ben ik begonnen met lenzen. Ik kan dus al 9 jaar lenzen verdragen en voorlopig lijken mijn ogen het nog niet op te geven. Ik heb wel al twee allergieën achter de rug: beide door lensvloeistof. Als ik ooit geen lenzen meer kan verdragen, is het eerste wat ik zal doen een laserbehandeling!
- Voor ik met bloggen in contact kwam, zou het waarschijnlijk nooit bij me opgekomen zijn om naailes te volgen. Maar door het zien van al die mooie creaties, ben ik er zelf ook ingevlogen. Mijn eerste creatie is intussen af, dus je kan je binnenkort aan een modeshow verwachten.
- Wij hebben kippen gekocht om ons huishoudelijk afval te verminderen. Dat daar zoveel eitjes bijkwamen, daar hadden we eigenlijk op voorhand niet bij stilgestaan. En we hebben hier dan ook niet de gewoonte om al te veel eitjes te eten. Bijgevolg geef ik bijna meer eieren weg, dan dat we zelf verorberen…
- Ik kan links en rechts niet uit elkaar houden. Als ik iemand de weg moet uitleggen of vertellen waar we heen moeten, mis ik ongelofelijk hard daarin. Sommige mensen weten onderhand al dat ze de richting van mijn hand moeten volgen en niet noodzakelijk de term die ik gebruik.
- Ik heb mij 9 jaar bezondigd aan de slechtste gewoonte allertijden: roken! Ik rookte niet zo heel veel – maximum 3 pakjes per week – maar toch teveel. In januari zal het 4 jaar zijn dat ik – samen met ventjelief en nog een hoop vrienden – van die stinkstokken ben afgestapt. En hier ben ik toch een klein beetje trots op.
- Ik ben echt slecht in het huishouden – dat kan ventjelief beamen. Als ik kook, ligt de hele keuken ondersteboven. Ik heb het taakje ‘kuisen’ dan ook met veel plezier doorgegeven. Ik strijk ook altijd met tegenzin. Gelukkig worden vrouwen niet meer verondersteld thuis te blijven, want ik zou de hele dag niets uitspoken!
- Om deze 10 puntjes te vervolledigen, ben ik heel blogland gaan afschuimen om inspiratie te vinden. Schaam op mij, kweet!
Dan moet ik deze award nog doorgeven aan medebloggers. Dat wordt een beetje moeilijk, want ik heb de indruk dat zowat iedereen die al gekregen heeft… Maar bon, daarmee geen rekening houdend, wil ik graag volgende mensen vermelden:
27
Verjaren is altijd leuk! Maar nog leuker wordt het als ventjelief en schoonzusje een heuse familiehappening in elkaar boksen. Zo kon ik zondag – welliswaar twee dagen voor mijn 27ste verjaardag – met de hele familie genieten van twee uur zaaalig genieten in de jaccuzzi, sauna, turks stoombad, zwembad, IR-lampen én een goei fles cava. Heerlijk was dat!
Maar daar bleef het niet bij! Ik werd ook nog verwend met een Mexx-bon van broer en schoonzusje, een centje van meme en een heuse broodbakmachine – met bijhorende bloem, rozijnen en chocoladedruppels – van ventjelief en moeke. En een broodbakmachine moet natuurlijk dadelijk getest worden, aja, ne mens moet toch weten of hij er wat mee kan maken!
En goedgekeurd werd hij ook! De machine. En het brood. Mmmmm, vanaf nu geen bakker meer. Of het moest voor stokbrood zijn.
5 dagen Oostenrijk in een notendop
Een congres in Oostenrijk brengt me niet thuis met avontuurlijke verhalen. Het was ook niet bijster interessant voor wat ik aan het doen ben, al heb ik wel wat ideeën opgedaan. Maar hier en daar toch een bedenking:
- In Oostenrijk kennen ze geen dubbel glas, wel dubbele ramen.
- Sommige Duitsers en Oostenrijkers spreken écht Engels à la “Oooh René, take me into your arms for kissing love all night long!” Gezien het onderwerp, was het niet aangeraden om daarmee te lachen.
- Het Peter-Van-De-Veire-kapsel is ook hot bij jonge Oostenrijkse homo’s mannen.
- In Oostenrijk paneren ze alles, niet alleen de schnitzels, maar ook volledige kippen. Veren natuurlijk niet incluis. Mij hoor je niet klagen. Gepaneerde kip is wel degelijk een aanrader!
- Oostenrijkse koffie wordt vergezeld van pizza’tjes, croissants met hesp en kaas, evenals andere hartige dingen.
- Ook “heisse maroni” werden uitgebreid geproefd. Op elke hoek van de straat staat zo’n kraampje met geroosterde kastanjes. Dan moet het wel een specialiteit zijn… Bwa, volgens mijn Belgische smaakzin smaakt dat gewoon naar patatten.
- Japans in Oostenrijk smaakt naar Chinees in België. Begrijpe wie begrijpe kan.
- Wetenschappers probeerden zelfs ‘frietjes bakken’ te standardiseren. Bleek nog goed te lukken ook. One hell of a formula!
- Plasser is een achternaam.
- Tsjechen zouden karpers levend kopen, deze nog een paar dagen in hun bad laten rondzwemmen, om vervolgens levendevers – letterlijk! – klaar te maken voor kerstmis.
It’s good to be home…
Spannend!
Een spannend moment, want vandaag werkte ik mijn allereerste poster af! Dat wil zeggen dat ik al mijn resultaten van het voorbije jaar eens samengezet heb – en dat leken er gelukkig meer dan gedacht – en die ga ik presenteren op een internationaal congres in Graz (Oostenrijk). Een primeur dus, want het is de allereerste keer dat ik een poster kan ophangen. Een beetje met trilling in mijn benen zal ik zondagmorgen het vliegtuig opstappen, maar bovenal ook een heel klein beetje trots op mezelf…
Kippen doen niet wat je wil
Kippen, die doen niet altijd wat je wil. Zoals op hun stok gaan slapen, waar ik me in het begin wat zorgen over maakte. Maar een paar dagen terug, toen ik per toeval na het donker de eitjes ging ophalen, deden ze het toch! Zij aan zij, dichte dichte naast elkaar op de stok zaten zij. Ik natuurlijk blij!
Dus gister ging ik ze in hun slaap gaan verrassen: ik wilde wel een foto als bewijs dat ze het toch doen, dat stokzitten. En je raadt het vast al wel: kippen doen niet wat je wil!
Maar vandaag waren ze toch op hun opperbest: ze poseerden precies voor mij – en voor jullie allemaal! Mijn kippen, de sterren van de pleine…
