Pokkesaai
Ik ben wat inspiratieloos de laatste maanden. Ik doe nochtans heel veel, maar eigenlijk is mijn leven gewoon een aaneensluiting van slapen – opstaan – werken – eten klaarmaken – tv kijken – naailes volgen – dansles volgen – zwemmen – wassen – strijken – plassen – opruimen – kuisen – …
Dus niks afwachten op nen kleinen die niet komen wil en hier ook geen sneeuwstormen die de wereld er zo prachtig laten uitzien. Maar ach, eens de lente echt in aantocht is, kan ik jullie weer doen verwateren met mijn tuin vol groenten… Wait and see!
Maar eerst nog eventjes geduld met mij…
Eindelijk…
Eindelijk heb ik mij nog eens kunnen baden in mijn eigen huis. In mijn eigen badkamer. Afgewerkt is ze nog niet, maar het bad was proper en het water was warm. En deugd da da gedaan heeft! Ge houdt da nie voor mogelijk. Na twee weken vroeger opstaan om al fietsend naar de douche te gaan, was dat toch een zucht van verlichting waard. *zucht*
Eindelijk heb ik nog eens een dagje verlof! Morgen heb ik dus weeral de hele dag volgepland met kuisklusjes en kookklusjes, maar alleen al het feit dat ik een uur of twee langer in mijn nest kan blijven liggen, kan voor mij de hele week niet meer stuk.
Eindelijk scheen de zon nog eens op mijne snoet. Deze namiddag. Op een onbewaakt moment. Aan mijn bureau. En heerlijk dat da was! Ge houdt da nie voor mogelijk.
Eindelijk kan ik beginnen plannen wat ik dit jaar met mijn moestuin zou willen doen. Mijn handen kriebelen en jeuken al om in de aarde te gaan wroeten. Op het programma staan alleszins al: radijzen, boontjes, tomaten, pompoen, sla, courgette en aubergine. Maar ik ga ook voor iets nieuws: erwtjes, omdat die zoooveel lekkerder zijn vers. Naart schijnt.
Eigenlijk ben ik gewoon een lente-zomer-herfstmens. Aan de winter heb ik niets. Heel dat seizoen ben ik moe, loom en lui. Goed dat we daar bijna weer vanaf zijn!
En nu nog een dochter…
Met enige trots kan ik jullie mijn derde naaiwerk laten zien: een kleedje!
Ik ben er eigenlijk best wel blij mee! Het stofje bleek in het begin niet zo recht bedruk te zijn, maar nu het af is, merk je dat eigenlijk niet echt. We leerden ook plooitjes maken en knoopsgaten – daar ging het al wel eens verkeerd, maar dat heb ik vakkundig kunnen wegwerken. Volledig uitgetrokken en opnieuw gedaan dus. En toen nog eens volledig uitgetrokken en door de lerares laten doen. Jammer dat ik geen geschikt model ken om het eens aan te passen…
Op naar de pyjama!
Zaag, zaag, klaag, klaag
Vandaag een ordinair klaag- en zaaglogje. U weze gewaarschuwd: als je geen zin hebt in echt wijvenzaagsel, wordt u ten stelligste aangeraden niet verder te lezen!
En nee, IK WIL DE ZAAG NIE ZIJN! Maar vandaag heel even wel! Nèh!
Verbouwingen: breek me er de mond niet over open! We zijn nog maar 3 dagen ver en ik heb het al zo gezien! Heel het huis in stof, maar echt HEEL het huis dan – terwijl ik dacht dat de verbouwingen zich gingen afspelen op de eerste verdieping – geen warm water, zelfs geen water tout court, geen chauffage én dan nog een vreselijk chemische geur – die net ietsiepietsie teveel kwam piepen tot in de slaapkamer – BAH!
Maar bij verbouwingsstress blijft het niet alleen: ook op het werk slaat het wat tegen. ‘wat’ tegen is dan nog een onderschatting! Toestel werkt niet, rare bulten in mijn chromatogrammen en dat vreselijke lawaai van diene compresseur de hele dag naast mijn oren! Ik kom er horendol van! En dan heb ik op de koop toe WEERAL platte band met mijn fiets en naaide ik heel mijn knoop scheef op mijn kleedje – gelukkig kon ik dat nog terug uittrekken of het was heel naar de ***! En mijn kop doe pijn en mijn schouders zitten vast!
Nèh, ben blij dat ik het toch efkes allemaal van mij af heb kunnen klagen! Volgende keer weer een iets aangenamere Lienke, beloofd!
Mijn kip heeft aanleg voor tweelingen!
Het is niet de eerste keer meer dat Kokkie ons dubbel plezier bezorgt met haar eieren. Maar deze keer was het toch echt wel verschieten van de grootte van het ei dat we vonden! In vergelijking met de eitjes dat Peppie ons ‘maar’ geeft, is het toch schrikbarend…
v.l.n.r. ei van Peppie, jumboei Kokkie, 'normaal' ei Kokkie
Is dat ook erfelijk bepaald, zoals bij de mens, dat de ene kip meer kans maakt om tweelingen te leggen? Want bij mijn weten heeft Peppie nog nooit zo’n ei gelegd en het is al zeker de 5e keer van Kokkie. Misschien is da ook de reden waarom ze af en toe eens geen ei legt – ook meer dan Peppie – en ook een tijdje windeieren neerplantte… Volgens mij zit haare cyclus af en toe een beetje in de knoop 
Over een toilet boven, misschien nog een douche erbij tot uiteindelijk een hele badkamer renoveren
Toen we ongeveer anderhalf jaar geleden ons huis betrokken, wilden we er voorlopig niets aan veranderen. Ja, een likje verf tegen de muren, de tuin wat op orde zetten en hier en daar de afwerking wat bijschaven…
Maar dan woon je in het huis en merk je dat een toilet boven wel heel handig zou zijn. Dus je maakt plannen om een toilet te installeren in een klein kamertje dat toch voor niets anders nuttig is – later van tijd, denk je erbij.
En dan bedenk je dat douchen in het bad tegen het raam niet zo handig is. Zeker niet als het een houten raam is. En het kamertje voor het toilet lijkt groot genoeg om er nog een douche bij te plaatsen. En waarom niet nog een lavabo, terwijl we bezig zijn…
En plots lijkt het zo stom om een volledig nieuwe badkamer te installeren, waarnaar de leidingen nog moeten getrokken worden en afvoer moet geregeld worden, terwijl er al een badkamer bestaat…
En zo komt een mens in een fase waarin we onze badkamer gaan renoveren, eigenlijk omdat we initieel een toilet boven wilden en een douche die niet tegen het raam staat… Moest je mij dat anderhalf jaar geleden gezegd hebben, ik zou je vierkant staan uitlachen hebben! Geen haar op mijn hoofd die daar aan zou gedacht hebben!!!
Wat zeggen ze over Belgen die nooit klaar zijn in hun huis? Aja, want we willen ook nog een nieuw toilet beneden, laminaat boven, de gang opdoen, een deel van de zolderkamer afzetten, een dressing of bergplaats installeren in het kleine ‘onnuttige’ kamertje, …
*zucht*
De playboy
Vandaag las ik op het net dat er weer een Vlaamse in de Playboy komt te staan. En ik stel mij daar vragen bij. Serieuze vragen zelfs. Hoewel ik zeker ben dat veel mannen zich daar geen vragen bij stellen. Maar heel graag eens een blote madam zien, anders dan hun eigen madam nog wel.
Maar serieus, waarom wil een vrouw in haare puren in een boekske komen te staan? Wereldwijd dan nog. Verdien je daar zoveel geld mee dat je de rest van je leven niet meer hoeft te werken? Das misschien wel een goeie reden om het te doen. Of is het eerder omdat de vrouw in kwestie daar reactie wil op krijgen. Positief of negatief, zolang het maar iets is. Nee, daar moet toch meer achterzitten! Hoopt ze misschien naam en faam te maken over de hele wereld. Of wil ze actrice worden en zullen de aanbiedingen zo op haar afkomen?
Nee, ik kan er met mijn hoofd niet bij… Iemand die dat wel zou zien zitten?
Gelukkig Nieuwjaar
Aan iedereen een gelukkig, liefdevol en warm 2010 gewenst!!
Tijd om aan mijn voornemens te werken. Ah, voornemens. Daar ben ik nog nooit mee bezig geweest. Echt, ik heb mezelf nog nooit voornemens weten maken. Ik heb dat ook niet nodig! Ben altijd het braafste meiske geweest van heel het dorp. En omstreken! Of het moest die ene keer zijn, toen we met onze jeugdhuisbende besloten op 3 januari te stoppen met roken. Das ondertussen ook alweer 4 jaar geleden. Het werd 6 januari voor mij, maar het is wel het enige voornemen geweest die ik ooit maakte en bovendien ook nog altijd volhou!
Maar ik wil wel voornemens maken. Zoals: dat ik zal proberen mijn pantoffels meer te dragen. I admit, ik ben geen pantoffelheld. Of: dat ik de dopjes op de tandpasta en mijn gezichtszeep zal draaien na gebruik. Of beter: ik ga weer meer gaan zwemmen. En: ik moet meer streekproducten gebruiken. En: toch nog wat minder snoepen en die pizza’s wat meer vermijden?
Toch nog wat werk aan de winkel, me dunkt…
Een terugblik
Het jaar is alweer ten einde. Mag het gezegd worden dat de jaren om langst om sneller vooruitgaan? Of is dat mijn eigen perceptie van tijd die volledig in de knoei ligt? Of komt dat door de leeftijd - ja, langzaam maar zeker nader ook ik een nieuwe voordeur - of doordat ik de laatste maanden zoveel te doen heb, zowel op als na het werk?
Dus heel eventjes stilstaan bij het voorgaande jaar. Heel eventjes een korte terugblik op 2009. Het jaar waarin we – ventjelief en ikzelf – ons 5-jarig-samenzijn hebben mogen vieren. Evenals ons 1-jaar-in-ONS-huis-woonachtig-zijnde. Maar 2009 was ook het jaar waarin ik mijn eigen blog starte en mijn eerste moestuin aanlegde. Het jaar waarin we onze kippen mochten verwelkomen en bijgevolg ook onze eerste eieren. En alleszins nog niet de laatste. Hoewel Kokkie eventjes ei-problemen had en bijgevolg geen eieren legde of eieren zonder of met maar een heel lichte schil. Maar ze is er weer bovenop, gelukkig maar. Maar we blikken ook terug op een aantal prachtige koppels die elkaar hun trouw beloofden en een aantal knoddige baby’s die op de wereld zijn gezet. Ja, de vriendenkring barst bijna uit zijn voegen! 2009 zal ook altijd het jaar blijven waarin ik afscheid moest nemen van mijn eerste auto. Evenals het jaar waarin we besloten om met 1 auto verder te leven – wat niet altijd even gemakkelijk blijkt. En niet te vergeten: mijn eerste naailes. En het mag gezegd, dat wordt een hobby die nog ettelijke jaren zal meegaan!
Tijd om na te denken over mijn voornemens voor het nieuwe jaar… Iemand inspiratie?
Kerstdagen
Tussen Kerst en Nieuw ben ik thuis. Om eens goed uit te slapen zo na de herfstvermoeidheid en om de komende wintermoeheid een stapje voor te zijn.
Maar traditioneel is het vooral eens tijd om wat op te ruimen, zoals mijn kleerkast waar zomer- en winterkleren volledig door elkaar geraakt zijn en waar ik bijgevolg door de bomen het bos niet meer zie. Deze actie is ook handig om te zien welke kledingstukken ik absoluut nog moet aanschaffen tijdens de komende soldenperiode!
Op mijn to-do-lijstje staat ook nog grote kuis van de badkamer en reorganisatie van een aantal keukenkasten. Daarnaast het leukere gedeelte: eens afspreken met die vriendin waarmee afspreken niet zo goed lukte de laatste maanden. En eens we daar zijn, is het tijd om ons klaar te maken voor Oudejaarsavond.
De naaiwerkjes die ik plande, evenals de boeken die ik ging lezen zullen dus moeten wachten tot na Nieuwjaar… Vakantie gaat toch altijd te snel, niet?
Prettig eindejaar!
