En alsof dat al niet genoeg was…
stond ik vandaag wederom met platte band. Voorband deze keer – alsof dat troost biedt. En de frustraties laaien hoog op!
*Zucht*
3 maand
Zolang moet ik het al stellen zonder auto. En dat valt al bij al wel mee – al hadden we voordien wel wat twijfels. Tot voor twee weken liep alles vlot: die enkele keer dat het wat regende, kon ik carpoolen met ventjelief of kon ik mij goed behelpen met mijn regenpak en een klein beetje tandjes bijten.
Maar vorige week begon ik mij wel serieuze vragen te stellen: kunnen we het écht met 1 auto? Want als ik platte band heb met mijn fiets of twee keer platte band op twee dagen heb ik niets meer: ik kan mij hoogstens nog te voet of met dat krot van een fiets verplaatsen. Ik geraak zelfs niet meer op het werk – of ik ben een uur onderweg als ik de bus moet nemen – en heb moeite om op al mijn andere activiteiten te geraken. En deze week laaiden mijn twijfels nog wat meer op: regen en wind zijn echte boosdoeners voor fietsers. Ik geef niet om wat koude en zelfs ijzel kan mijn niet deren. Maar maandag en dinsdag waren echt topdagen qua regen en wind! En dan begint een mens te twijfelen natuurlijk.
Maar we geven nog niet op en bijten nog wat door, want volgende week zal het weer wat droger zijn en voor we het weten is het weer lente en wordt fietsen naar het werk weer écht leuk!
De week van Murphy
Vorige week ging het allemaal niet zo vlot. Zo moest ik dinsdag een hele omweg fietsen omdat ze met linten de weg hadden afgespannen, en terwijl het daarenboven immens immens tegenwind was. Op woensdagavond had ik platte band, waardoor ik met mijn ouw krot naar de dansles moest fietsen. De dansles was die avond precies ook iets wat ik nog nooit in mijn hele leven had gedaan: iedereen was aan het dansen, terwijl ik me precies geen enkel pasje meer kon herinneren. Op donderdagmorgen kon ik gelukkig met ventjelief mee naar het werk, terwijl de fiets ook werd afgezet aan Mobil voor herstelling. Op donderdagavond was ik blij mijn fiets weer te mogen ophalen. Helaas was ik nog maar in Harelbeke toen dezelfde band weer plat stond. Terug die fiets in de koffer dus. Op vrijdagavond met klein hartje terug mijn fiets gaan halen en gelukkig geen platte band meer gekregen op weg naar huis!
De week werd echter uitstekend afgesloten met een heerlijk weekendje weg: pizza’tje en goeie film op vrijdag, lange strand- en dijkwandeling afgesloten met een lekker driegangenmenu’tje op zaterdag en ontdekkingstocht in Brugge vandaag. Hopelijk blijft Murphy een tijdje uit mijn buurt!
Stofjes in overvloed…
Ja, tis alweer een week geleden, maar toch nog even de update van mijn aankopen op het stoffenspectakel.
Mijn aanwinsten:
- Stof voor een tas waar we ondertussen al mee aan de slag zijn.
- Stof voor een kinderkleedje.
- Stof voor een pyjama.
- Stof voor een (geheim) zijprojectje (ssssttt…)
En ben nie al te veel centen kwijt… Jawel, ik ben content 
Een tweede naaiprojectje af!
Bijpassend bij mijn schort:
Het was een hels werkje en zeker zo vroeg in mijn naaicarrière maar ik ben wel tevreden over het eindresultaat. Al ben ik niet zeker of ze wel zo goed bestand zijn tegen de warmte als ze zouden moeten zijn…
Ik maak mij klaar…
… voor het stoffenspectakel.
- dagje thuis (gelukkig is het een feestdag, want mijn verlof is op)
- lijstje van stofjes die ik nodig zal hebben voor de les
- andere naaiplannen in het achterhoofd
- focus op snel en efficiënt kiezen
Start!
Broodjes bakken
Mijn tweede brood is ook een feit. En het is gelukt ook! Nu is het natuurlijk niet zo moeilijk om een brood te bakken met zo’n machine, maar toch… De verhoudingen moeten juist zijn, anders krijg je ofwel te plat brood, of te droog, of te nat, … Daarom waag ik mij nog niet aan experimenteren, maar weeg ik mooi de hoeveelheden af. Ik durf er niet bij te vertellen dat ik om de tien minuten door dat raampje zit te turen, mij afvragend waarom dat deeg zoveel langs één kant ligt, daarna weer afvragend waarom het deeg niet omhoog komt en vervolgens bedenkend dat het toch nog een bleekscheet is… 3u39 later heb ik een pracht van een brood!
Gisteren maakte ik een lichtbruin chocoladebrood - maar mijn rozijnenbrood is volgens hetzelfde recept gemaakt.
Benodigdheden
360 mL water
20 g boter
8 g zout
600 g lichtbruine bloem
8 g droge gist
75 g bakvaste chocoladedruppels of 100 g rozijnen (wat in water geweekt)
Werkwijze
Alles in bovenstaande volgorde in de bakvorm doen, chocoladedruppels en rozijnen uitgezonderd.
Broodmachine op gewenste menu zetten (bij mij is het menu 2, maar daar zijn jullie natuurlijk niets mee)
Bij de biep de chocoladedruppels of geweekte rozijnen toevoegen
Klaar!
Als jullie nog lekkere broodrecepten hebben voor de broodmachine –> Graag!!!
Ik schreef mij in…
… bij Tess’ Secret Santa! En ik zie het volledig zitten: een beetje geheimdoenerij, een andere blogger verrassen met een geschenkje, zelf verrast worden door nog een andere blogger, … Klinkt allemaal heerlijk!
Maar dan slaat de paniek toe! Wat kan ik kopen? Zou ik iets maken? Zijn mijn naaikunsten al genoeg om iets moois te composeren? Hoe zou die persoon zijn? Misschien toch de blog verder opvolgen of er misschien een hier-wacht-ik-al-heel-mijn-leven-op-lijstje op de proppen komt?
Lap, waar ben ik toch aan begonnen???
Met enige trots toon ik u…
Mijn allereerste creatie: een keukenschort!
Ok, het is niet het elegantste wat ik kon maken. De steken zijn ook niet altijd heel precies en recht. De stof is ook niet wat ik zou willen. Maar voor een eerste stuk, kan het er allemaal wel door…
Op naar het tweede stuk: een tas. Benieuwd wat dat gaat geven!
Dienen award toch niet?
Jawel dus…
Bedankt Moeferkoe voor den award! Wat een geluk dat ze niet gezien heeft hoe mijn moestuin er momenteel verwaarloosd bijligt, of ik had de eervolle vermelding op mijn buik mogen schrijven.
Het heeft mij bloed, zweet en tranen gekost om 10 weetjes te verzinnen, maar bij deze is het dan toch gelukt:
- Lienke is – zoals jullie wellicht allemaal vermoedden - niet mijn echte naam, maar het koosnaampje dat mijn ma altijd aan mij gaf/geeft.
- Ik heb mij de laatste maanden suf gezocht naar een bruine leren jas. Ik heb er verscheidene aangehad, ben zelfs helemaal tot in wortegem-petegem gereden, helaas zonder resultaat! Dit weekend eindelijk eentje gevonden – welliswaar niet volledig mijn maat, maar das er niet aan te zien – en elke keer ik die jas aanheb, voel ik mij ongeloofelijke goed in mijn vel!
- Als kind ging ik elke week paardrijden. Ik deed dat zeer graag en nog altijd zou ik dat wel weer willen oprakelen. Het ding was dat ik altijd vreselijke koppijn had als ik van mijn paard stapte. Daarom heb ik die hobby uiteindelijk maar opgegeven…
- Ik moet al brillen van mijn 16 jaar. Het begon om naar bord en tv te kijken. Rond mijn 18e moest ik – om goed te zijn – mijn bril doordragen en ben ik begonnen met lenzen. Ik kan dus al 9 jaar lenzen verdragen en voorlopig lijken mijn ogen het nog niet op te geven. Ik heb wel al twee allergieën achter de rug: beide door lensvloeistof. Als ik ooit geen lenzen meer kan verdragen, is het eerste wat ik zal doen een laserbehandeling!
- Voor ik met bloggen in contact kwam, zou het waarschijnlijk nooit bij me opgekomen zijn om naailes te volgen. Maar door het zien van al die mooie creaties, ben ik er zelf ook ingevlogen. Mijn eerste creatie is intussen af, dus je kan je binnenkort aan een modeshow verwachten.
- Wij hebben kippen gekocht om ons huishoudelijk afval te verminderen. Dat daar zoveel eitjes bijkwamen, daar hadden we eigenlijk op voorhand niet bij stilgestaan. En we hebben hier dan ook niet de gewoonte om al te veel eitjes te eten. Bijgevolg geef ik bijna meer eieren weg, dan dat we zelf verorberen…
- Ik kan links en rechts niet uit elkaar houden. Als ik iemand de weg moet uitleggen of vertellen waar we heen moeten, mis ik ongelofelijk hard daarin. Sommige mensen weten onderhand al dat ze de richting van mijn hand moeten volgen en niet noodzakelijk de term die ik gebruik.
- Ik heb mij 9 jaar bezondigd aan de slechtste gewoonte allertijden: roken! Ik rookte niet zo heel veel – maximum 3 pakjes per week – maar toch teveel. In januari zal het 4 jaar zijn dat ik – samen met ventjelief en nog een hoop vrienden – van die stinkstokken ben afgestapt. En hier ben ik toch een klein beetje trots op.
- Ik ben echt slecht in het huishouden – dat kan ventjelief beamen. Als ik kook, ligt de hele keuken ondersteboven. Ik heb het taakje ‘kuisen’ dan ook met veel plezier doorgegeven. Ik strijk ook altijd met tegenzin. Gelukkig worden vrouwen niet meer verondersteld thuis te blijven, want ik zou de hele dag niets uitspoken!
- Om deze 10 puntjes te vervolledigen, ben ik heel blogland gaan afschuimen om inspiratie te vinden. Schaam op mij, kweet!
Dan moet ik deze award nog doorgeven aan medebloggers. Dat wordt een beetje moeilijk, want ik heb de indruk dat zowat iedereen die al gekregen heeft… Maar bon, daarmee geen rekening houdend, wil ik graag volgende mensen vermelden:
